Chlamydioza

Co to jest chlamydioza?

Chlamydioza jest dość często występującą chorobą przenoszona drogą płciową, powodowaną przez bakterie Chlamydia trachomatis, której konsekwencją może być uszkodzenie żeńskich narządów płciowych. Mimo, że objawy chlamydiozy są zwykle łagodne lub w ogóle nie występują, może ona ‘po cichu’ prowadzić do poważnych komplikacji i nieodwracalnych uszkodzeń, włącznie z niepłodnością, nawet zanim problem zostanie zauważony przez kobietę. U mężczyzn objawem chlamydiozy może być pojawienie się śluzowo-ropnej wydzieliny z członka.

Każda aktywna seksualnie osoba może zostać zakażona chlamydią, jednak najczęściej do infekcji dochodzi u młodzieży i młodych osób dorosłych (15-24 lat), które mają nowych lub wielu partnerów seksualnych. Ponadto, osoby w tej grupie wiekowej często nie przy każdym stosunku płciowym, czy to oralnym, czy pochwowym, czy też analnym, używają prezerwatyw, bądź używają ich niepoprawnie.

Jak często występuje chlamydioza?

Chlamydioza jest najczęściej występującą bakteryjną chorobą przenoszoną drogą płciową. Należy jednak wziąć pod uwagę, że statystyki częstości występowania tej choroby są mocno zaniżone, gdyż większość osób z chlamydiozą nie jest świadoma choroby i z tego powodu nie poddaje się testom umożliwiającym postawienie diagnozy. Ponadto, badania często nie są wykonywane i leczenie prowadzi się jedynie w oparciu o występujące u pacjentów objawy. U kobiet, których partnerzy seksualni nie są poddani leczeniu, często dochodzi do reinfekcji.

Jak dochodzi do chlamydiozy?

Chlamydioza powodowana jest przez bakterie (Chlamydia trachomatis), które dostają się do organizmu człowieka podczas aktywności seksualnej, a następnie infekują genitalia (członek lub pochwę). Bakteria ta może także infekować jamę ustną lub odbyt, w wyniku stosunku oralnego lub analnego. Kobieta może przekazać chlamydię swemu dziecku podczas porodu, w momencie gdy dziecko przeciska się przez pochwę.

Każda aktywna seksualnie osoba może zostać zarażona chlamydią. Im większa liczba partnerów seksualnych, tym większe jest ryzyko wystąpienia infekcji. U aktywnych seksualnie nastolatek oraz młodych kobiet ryzyko zakażenia chlamydią jest wyjątkowo wysokie, gdyż szyjka macicy (początkowy fragment macicy) jest u nich jeszcze nie w pełni dojrzała. Ponieważ chlamydia może być przekazana podczas stosunku oralnego lub analnego, mężczyźni mający stosunki homoseksualne mogą również zostać zarażeni.

W większości przypadków chlamydioza jest ‘cichą’ chorobą, co oznacza, że przebiega bezobjawowo. U kobiet, nawet jeśli nie występują żadne objawy, chlamydioza może prowadzić do uszkodzenia jajowodów, a także jest jedną z głównych przyczyn niepłodności (nie można zajść w ciążę).

Jakie są objawy chlamydiozy?

U 75% kobiet oraz około 50% mężczyzn nie występują żadne objawy. Większość osób chorych na chlamydiozę jest tego faktu nieświadoma i z tego powodu nie zgłasza się do lekarza. Jeśli objawy występują, pojawiają się one w ciągu 60 dni od stosunku płciowego z zainfekowaną osobą. Zazwyczaj pojawiają się one w ciągu jednego do trzech tygodni od momentu zakażenia.

U kobiet, bakterie początkowo infekują szyjkę macicy oraz cewkę moczową . Kobiety, u których pojawiają się objawy, mogą mieć nietypowe upławy lub odczuwać pieczenie podczas oddawania moczu. Kiedy infekcja rozprzestrzenia się z szyjki macicy na jajowody (przewody łączące jajniki z macicą), u niektórych kobiet zakażenie przebiega bezobjawowo, podczas gdy u innych występować mogą bóle podbrzusza, bóle pleców w okolicy lędźwiowej, mdłości, gorączka, ból podczas stosunku płciowego lub krwawienia między miesiączkami. Zakażenie chlamydią może rozprzestrzenić się z szyjki macicy również na odbytnicę.

U mężczyzn, u których choroba przebiega z objawami, może pojawić się wydzielina z cewki moczowej lub uczucie pieczenia podczas oddawania moczu, mogą oni także odczuwać pieczenie i swędzenie wokół ujścia cewki moczowej. Ból oraz obrzęk jąder występują bardzo rzadko.

Zarówno u mężczyzn, jak i u kobiet, biorących udział w stosunku analnym może dojść do infekcji odbytnicy, co może powodować bóle, pojawienie się nietypowych wydzielin lub krwawienie z odbytu. Chlamydia identyfikowana jest także w jamie ustnej kobiet i mężczyzn, mających stosunki oralne z zainfekowanym partnerem.

Jakie komplikacje mogą wystąpić w przypadku nieleczonej chlamydiozy?

Nieleczona chalmydioza może prowadzić do poważnych chorób układu rozrodczego i innych problemów zdrowotnych z zarówno tymczasowymi, jak i długoterminowymi konsekwencjami. Uszkodzeniom, do których dochodzi w wyniku chlamydiozy często nie towarzyszą żadne objawy.

U kobiet nieleczona chlamydioza może rozprzestrzenić się na macicę i jajowody, co prowadzi do zapalenia górnego odcinka dróg rodnych.Do rozprzestrzenia się zakażenia dochodzi u około 40% nieleczonych kobiet zainfekowanych chlamydią. Zapalenie górnego odcinka dróg rodnych może prowadzić do nieodwracalnego uszkodzenia jajowodów, macicy oraz otaczających tkanek, których efektem mogą być chroniczne bóle w obrębie miednicy, bezpłodność oraz wystąpienie ciąży pozamacicznej. Ponadto, u kobiet zarażonych chlamydią ryzyko infekcji HIV w momencie kontaktu z wirusem, wzrasta około pięciokrotnie.

Aby zapobiec poważnym konsekwencjom chlamydiozy, rekomendowane jest przeprowadzanie raz w roku badań na obecność bakterii u aktywnych seksualnie kobiet w wieku 25 lat i młodszych a także u starszych kobiet będących w grupie ryzyka (mających nowego partnera lub wielu partnerów seksualnych). Wszystkie kobiety oczekujące dziecka powinny przejść badania pod kątem chlamydiozy.

U mężczyzn nieleczona chlamydioza może prowadzić do infekcji cewki moczowej i komplikacji takich jak obrzęk i nadmierna wrażliwość jąder (zapalenie najądrzy), czego efektem może być bezpłodność (niezdolność do produkcji spermy oraz posiadania dzieci).

W rzadkich przypadkach infekcja układu rozrodczego przez chlamydię może prowadzić do zapalenia stawów, któremu towarzyszyć mogą zmiany skórne oraz zapalenie spojówek i cewki moczowej (zespół Reitera).

Jak waginoza bakteryjna może wpływać na kobietę w ciąży i jej dziecko?

Istnieją dowody, że u kobiet w ciąży nieleczona chlamydioza może prowadzić do przedwczesnego porodu. Dzieci matek chorych na chlamydiozę mogą zostać zakażone chlamydią, która zwykle infekuje oczy i układ oddechowy noworodka. Bakteria ta jest jednym z głównych sprawców odpowiedzialnych za wczesne zapalenie płuc oraz zapalenie spojówek noworodków.

Jak stwierdzić, że jest się chorym na chlamydiozę?

Ponieważ chlamydioza u większości kobiet i mężczyzn przebiega bezobjawowo, istotne jest by wszystkie aktywne seksualnie osoby regularnie poddawały się badaniu, w czasie którego lekarz pobierze próbki do analizy na obecność chlamydii.

Podstawą rozpoznania jest badanie mikrobiologiczne próbek wydzieliny pobieranych przez lekarza z zakażonego miejsca (np. cewki moczowej, szyjki macicy, odbytnicy i/lub oka) przy pomocy wymazówki.

Jak diagnozowana jest chlamydioza?

Istnieją testy laboratoryjne pozwalające na zdiagnozowanie chlamydiozy. Niektóre z nich opierają się na analizie próbek moczu, podczas gdydo przeprowadzenia innych niezbędne jest pobranie wymazów z miejsc takich jak szyjka macicy czy członek.

Jak leczona jest chlamydioza?

Chlamydioza może być leczona antybiotykami, a zastosowanie takiej kuracji zwykle szybko prowadzi do wyleczenia. Najczęściej chlamydioza leczona jest podaną jednorazowo dawką azitromycyny lub stosowana jest tygodniowa kuracja doksycykliną (dwie dawki dziennie). Osoby będące nosicielami wirusa HIV powinny zostać poddane takiemu samemu leczeniu jak osoby HIV-negatywne.

Wszyscy partnerzy seksualni osoby chorej na chlamydioze powinni być przebadani i poddani leczeniu. Osoby, u których stwierdzono chlamydiozę powinny powstrzymać się od stosunków seksualnych do momentu zakończenia ich leczenia oraz leczenia partnera, w przeciwnym przypadku istnieje możliwość reinfekcji.

U kobiet, których partnerzy seksualni nie zostali poddani właściwemu leczeniu, istnieje wysokie ryzyko powtórnej infekcji. Wielokrotne zakażenie chlamydią istotnie zwiększa ryzyko wystąpienia poważnych komplikacji zdrowotnych związanych z układem rozrodczym, włącznie z niepłodnością. Kobiety, a zwłaszcza nastolatki, powinny poddane być badaniom kontrolnym trzy do czterech miesięcy po zakończeniu leczenia. Jest to szczególnie ważne, jeśli kobieta nie wie czy jej partner seksualny przeszedł leczenie.

Jak można uniknąć chlamydiozy?

Najskuteczniejszym sposobem zapobiegania rozprzestrzenianiu się chorób przenoszonych drogą płciową jest wstrzemięźliwość seksualna lub pozostawanie w długotrwałym monogamicznym związku z partnerem, który został przebadany i wiadomo, że nie jest zainfekowany chlamydią.

Prezerwatywy, jeśli używane są konsekwentnie i prawidłowo, mogą znacznie zmniejszyć ryzyko zakażenia chlamydią.

Aby zapobiec poważnym konsekwencjom chlamydiozy, rekomendowane jest przeprowadzanie raz w roku badań na obecność bakterii u aktywnych seksualnie kobiet w wieku 25 lat i młodszych, a także u starszych kobiet będących w grupie ryzyka (mających nowego partnera lub wielu partnerów seksualnych). Wszystkie kobiety oczekujące dziecka powinny przejść badania pod kątem chlamydiozy.

Wystąpienie objawów w obrębie układu rozrodczego, takich jak upławy, pieczenie podczas oddawani moczu, nietypowe rany lub wysypka powinny być sygnałem do powstrzymania się od stosunków seksualnych i jak najszybszego skontaktowania się z lekarzem. Jeśli dana osoba poddawana jest leczeniu przeciw chlamydiozie (czy innej chorobie przenoszonej drogą płciową), powinna powiadomić o tym wszystkich partnerów seksualnych z którymi miała stosunki w ostatnim czasie. Dzięki temu będą mogli oni zgłosić się do lekarza i rozpocząć leczenie, co zmniejszy ryzyko wystąpienia u nich poważnych komplikacji oraz ryzyko powtórnej infekcji. Wszystkie te osoby powinny zaprzestać stosunków płciowych do momentu zakończenia leczenia chlamydiozy.

FAQ

Jak szybko można być znów aktywnym seksualnie?

Należy powstrzymać się od stosunków seksualnych: oralnych, analnych i pochwowych, przez 7 dni po zakończeniu leczenia. Jeśli leczeniu przeciw tej chorobie poddaje się partner, aktywność seksualną wznowić można nie wcześniej niż 7 dni po zażyciu przez niego wszystkich przepisanych dawek leków. Nie odczekanie 7 dni lub nie poddanie się leczeniu przez partnera seksualnego może prowadzić do reinfekcji.

Czy można zarazić partnera/ów?

Chlamydioza należy do chorób przenoszonych drogą płciową – partner seksualny powinien być przebadany, a następnie poddany leczeniu, nawet jeśli zakażenie przebiega bezobjawowo.

Czy może dojść do reinfekcji chlamydią?

Tak. Przebycie chlamydiozy nie prowadzi do uzyskania odporności na tę chorobę. Od chwili zainfekowania chlamydią, aż do momentu wyleczenia, osoba zakażona może infekować innych i w ten sposób odpowiedzialna jest za roznoszenie choroby. Odbycie stosunku seksualnego (oralnego, analnego i pochwowego), gdy partner seksualny nie przeszedł odpowiedniego leczenia lub gdy stosunek odbywa się bez stosowania prezerwatywy (bez zabezpieczenia), wiąże się ze znacznym ryzykiem kolejnej infekcji.

Jak zapobiegać chlamydiozie?

Nie odbywanie stosunków seksualnych (abstynencja seksualna) jest jedyną w pełni skuteczna metodą zapobiegania chlamydiozie.

Aby zmniejszyć ryzyko zostania zakażonym, bądź zakażenia innych, używaj lateksowych lub poliuretanowych prezerwatyw podczas każdego stosunku seksualnego: klasycznego, oralnego i analnego. Jednakże, nawet używanie prezerwatyw nie zabezpiecza w zupełności przed zakażeniem.

Jest to spowodowane brakiem całkowitej skuteczności prezerwatyw. Jednak, istotnie zmniejszają one ryzyko wystąpienia chlamydiozy, a także pomogają ograniczyć rozprzestrzenianie innych chorób przenoszonych drogą płciową, w tym wirusa HIV powodującego AIDS.

Jeśli myślisz, że mogłeś zostać zarażony/a chlamydią, zaprzestań kontaktów seksualnych: klasycznych, analnych oraz oralnych, i zgłoś się wraz z partnerem do lekarza w celu zrobienia kompleksowych badań. Badania te obejmują przeanalizowanie historii kontaktów seksualnych oraz przeprowadzenie testów umożliwiających zdiagnozowanie chorób przenoszonych drogą płciową, takich jak rzeżączka, chlamydioza, syfilis, opryszczka narządów płciowych, zakażenie wirusem brodawczaka, rzęsistkowica czy zakażenie wirusem HIV.

Czy ktoś dowie się o wyniku mojego badania?

Wyniki badań, jak i przebieg leczenia, są poufne. Nikt poza samym pacjentem, nie dowie się jakie są wyniki badań.

Co to jest chlamydioza?

Chlamydioza jest rodzajem infekcji bakteryjnej, przenoszonej przez kontakty seksualne z zakażoną osobą. Chlamydioza jest jedną z najczęstszych chorób przenoszonych droga płciową– na świecie co roku odnotowuje się ponad 50 milionów przypadków zachorowań.

Kto może zachorować na chlamydiozę?

Każda osoba aktywna seksualnie może zostać zainfekowana chlamydią. Najczęściej do infekcji dochodzi u młodzieży i młodych osób dorosłych (15-24 lat), które mają nowych lub wielu partnerów seksualnych, bądź nie używają prezerwatyw czy innych fizycznych środków antykoncepcyjnych.

Jak rozprzestrzenia się chlamydia?

Chlamydia przenoszona jest poprzez kontakty seksualne, zarówno klasyczne, jak i analne. Może być także przekazana noworodkowi przez matkę podczas porodu.

Jakie są objawy chlamydiozy?

U 75% kobiet oraz około 50% mężczyzn nie występują żadne objawy. Większość osób chorych na chlamydiozę jest tego faktu nieświadoma i z tego powodu nie zgłasza się do lekarza. U mężczyzn, u których choroba przebiega z objawami, może dojść do zapalenia cewki moczowej (uczucie pieczenia lub swędzenia podczas oddawania moczu) oraz pojawić się wydzielina z cewki moczowej. Kobiety, u których pojawiają się objawy, mogą mieć nietypowe upławy lub odczuwać ból podczas oddawania moczu.

Kiedy i jak długo osoba zainfekowana chlamydią może zakażać innych?

Od chwili zainfekowania chlamydią, aż do momentu wyleczenia, osoba zakażona może infekować inne osoby i w ten sposób odpowiedzialna jest za roznoszenie choroby.

Czy przebycie chlamydiozy uodparnia na reinfekcję?

Nie, przebycie chlamydiozy nie prowadzi do uzyskania odporności na tę chorobę.

Jak leczona jest chlamydioza?

Chlamydiozę leczy się antybiotykami. Do zalecanych antybiotyków należą doksycylina, którą chory powinien przyjmować dwa razy dziennie przez 7 dni, oraz azitromycyna przyjmowana w postaci pojedynczej dawki. Czasem stosowane są inne rodzaje leków, jednak nie są one tak skuteczne jak doksycylina i azitromycyna. Osoby poddane leczeniu nie powinny mieć stosunków seksualnych przez siedem dni po kuracji jednorazową dawką azitromycyny lub po zakończeniu kompletnej, siedmiodniowej kuracji doksycyliną. Nie poddanie się leczeniu przez partnera seksualnego pacjenta może prowadzić do wystąpienia reinfekcji.

Co może się stać jeśli osoba zainfekowana chlamydią nie podda się leczeniu?

Nieleczona chalmydioza może prowadzić do poważnych komplikacji. U kobiet może dojść do zapalenia górnego odcinka dróg rodnych.Konsekwencją zapalenia dróg rodnych może być bezpłodność (niemożność zajścia w ciążę), chroniczne bóle miednicowe, ciąże jajowodowe i ciągłe rozprzestrzenianie się choroby. U mężczyzn, nieleczona chlamydioza może powodować infekcję cewki moczowej i komplikacje w postaci obrzęku i bolesności jąder. Chlamydioza podczas ciąży może prowadzić do przedwczesnego pęknięcia błon płodowych a także u nielicznych kobiet do ciąży jajowodowej. Ponadto, chlamydioza może prowadzić do zapalenia spojówek oraz zapalenia płuc u noworodków. U osoby zainfekowanych chlamydią zwiększa się też ryzyko wystąpienia innych infekcji, np. wirusem HIV czy bakteriami rzeżączki.

W jaki sposób można ograniczyć rozprzestrzenianie się chlamydiozy?

• Ogranicz liczbę partnerów seksualnych
• Używaj prezerwatyw
• Jeśli myślisz, że mogłeś/aś zostać zarażony/a chlamydią, zaprzestań kontaktów seksualnych i zgłoś się do lekarza. Rozpocznij leczenie łącznie z twym partnerem seksualnym, bądź natychmiast powiadom go o możliwości infekcji, tak by mógł przejść badania i poddać się leczeniu.