Co warto wiedzieć?

Najpewniejszą metodą uniknięcia zakażenia chorobą przenoszoną drogą płciową jest abstynencja seksualna lub obopólne pozostawanie w długotrwałym związku monogamicznym z partnerem, który został zbadany i nie wykryto u niego zakażenia.

Jeśli wybiera się aktywne życie seksualne, należy zawsze używać prezerwatyw podczas seksu oralnego, analnego i pochwowego. To zmniejszy prawdopodobieństwo przekazania lub zakażenia się tą chorobą. Lecz używanie prezerwatyw całkowicie nie wyeliminuje ryzyka. Wynika to z tego, że prezerwatywy nie są w 100% skuteczne, jednakże znacznie zmniejszają ryzyko zakażenia rzeżączką. Zapobiegają one również rozprzestrzenianiu się innych chorób przenoszonych drogą płciową, włącznie z HIV, czyli wirusem powodującym AIDS.

Jakiekolwiek objawy narządów płciowych, takie jak upławy lub pieczenie podczas oddawania moczu lub nietypowy ból lub wysypka, powinny być sygnałem aby przerwać stosunki seksualne i natychmiast zgłosić się do lekarza. W przypadku zdiagnozowania i leczenia rzeżączki, należy powiadomić wszystkich poprzednich partnerów seksualnych, aby oni mogli poddać się badaniom i leczeniu. Zmniejszy to ryzyko rozwinięcia poważnych komplikacji rzeżączki u partnerów, jak również zminimalizuje szansę ponownego zakażenia. Osoby w trakcie leczenia rzeżączki powinny unikać kontaktów seksualnych do momentu zakończenia terapii.

Jeśli jesteś aktywny, czy aktywna seksualnie, Ty i Twój/a partner/ka powinniście wraz z partnerem, czy partnerką zostać dokładnie przebadani. Polega to na zebraniu szczegółowej historii kontaktów seksualnych i przetestowaniu się na obecność pospolitych chorób przenoszonych drogą płciową. Należą do nich rzeżączka, chlamydioza, syfilis, opryszczka, brodawki płciowe, rzęsistkowica oraz HIV.