Współżycie można podjąć po ustąpieniu wszystkich objawów, nie wcześniej niż7 dni po zakończeniu kuracji. 

Zestaw pobraniowy do wykonania testu jest identyczny dla kobiet i mężczyzn. Zestaw pobraniowy składa się z: szczoteczki do pobierania materiału, zakręcanej próbówki zawierającej bufor, ulotki informacyjnej dla pacjenta, czterech samoprzylepnych etykiet z indywidualnym numerem testu (kodem), protokołu pobrania materiału do badania,instrukcji wykonania testu i zamówienia przesyłki kurierskiej.

Badanie polega na pobraniu przez ginekologa lub położną wymazu z pochwy lub szyjki macicy lub cewki moczowej lub z pęcherzyków (owrzodzeń). Pobrany materiał umieszczany jest w probówce zbuforem i przesyłany do laboratorium bezpłatnie za pośrednictwem pocztykurierskiej. Po analizie próbki wynik badania zostaje przekazany pod adreswskazany na protokole pobrania w ciągu 7 dni roboczych od dnia odebraniapróbki.

W przypadku mężczyzn miejsce pobierania wymazu do badania uzależnione jest od rodzaju wybranego testu. Najczęstszym miejscem pobrania materiału do badania jest wymaz lub wydzielina z cewki moczowej. Do badania na obecność HSV I / II należy pobrać wymaz z pęcherzyków lub owrzodzeń. Do badania na obecność Candida albicans pobiera się wymaz z mastki pod napletkiem. Wymaz pobiera się szczoteczką zamieszczoną w zestawie pobraniowy. Wraz z zestawem załączona jest szczegółowa instrukcja pobrania  materiału do badania. Zalecane jest, aby mężczyzna nie mył genitaliów przez 12godzin oraz nie współżył przez 24 godziny przed pobraniem próbki do badań.Rekomendujemy pobieranie materiału w gabinetach lekarskich przez wykwalifikowane osoby.

Aby zamówić zestaw pobraniowy wypełnij formularz zamówienia zestawu .Następnie wybierz formę płatności i dokonaj wpłaty na konto wskazane przez system platnosci.pl lub zapłać karta kredytową online. Po złożeniu zamówienia i zapłacie za zestaw pobraniowy otrzymasz drogą mailową potwierdzenie przyjęcia zamówienia wraz z instrukcją postępowania. Zestaw pobraniowy wyślemy do Ciebie w ciągu 2 dni roboczych od dnia otrzymania potwierdzenia wpłaty. 

Po otrzymaniu zestawu pobraniowego UroGin  należy udać się do lekarza ginekologa lub położnej w celu pobrania materiału do badania. Pobranie materiału w przypadku kobiet może wykonać wyłącznie wykwalifikowana osoba. Wykonanie testu przypomina standardowe badanie cytologiczne. Po pobraniu materiału,fiolkę z wymazem należy wysłać na adres laboratorium bezpłatną pocztą kurierską. Szczegółowe informacje na temat odesłania materiału do badania znajdują się w instrukcji załączonej z zestawem pobraniowym. Wynik wysyłany jest w ciągu 7 dni roboczych od dnia otrzymania materiału na adres wskazany w protokole pobrania.

Bez względu na to, czy jesteś mężczyzną czy kobietą teraz możesz już szybko sprawdzić czy cierpisz na infekcję układu moczowo-płciowego, a jeżeli tak, to precyzyjnie zdiagnozować jej przyczynę za pomocą UroGin MultiTest. To pierwszy w Polsce Multitest służący do diagnostyki9 najczęstszych zakażeń układu moczowo-płciowego. MultiTest UroGin™ umożliwia wykrycie zakażenia następującymi patogenami:

• Chlamydia trachomatis (Chlamydioza)
• Ureaplasma species (Ureaplazma)
• Mycoplasma genitalium (Mykoplazma)
• Mycoplasma hominis (Mykoplazma)
• Neisseria gonorrhoeae (Rzeżączka)
• Trichomonas vaginalis (Rzęsistek pochwowy)
• Gardnerellavaginalis/Lactobacillus species (Bakteryjne zapalenie pochwy)
• HSV I/II (Wirus opryszczki)
• Candida albicans (Drożdżyca)

W zależności od zaobserwowanych objawów możesz kupić dowolną ilość pojedynczych testów na obecność patogenów zakażeń układu moczowo-płciowego lub pakiety testów pojedynczych zestawionych w testy podwójne, potrójne oraz poczwórne. Masz objawy zakażenia układu moczowo-płciowego?

Sprawdź,na jaką chorobę mogą wskazywać i zamów UroGin MultiTest.

Jeżeli jesteś kobietą w ciąży lub planujesz zajście w ciążę możesz wykluczyć obecność infekcji układu moczowo-płciowego lub precyzyjnie zdiagnozować przyczynę infekcji za pomocą testu UroGin Pronatal. Ten poczwórny test służy specjalnie do diagnostyki genetycznej najczęstszych zakażeń układu moczowo-płciowego stanowiących największe ryzyko dla kobiety w ciąży oraz jej dziecka przed, w trakcie lub po porodzie. Test 4-w-1 wykrywa zakażenia:

• Chlamydia trachomatis (Chlamydioza)
• Mycoplasma hominis (Mykoplazma)
• Ureaplasma species (Ureaplazma)
• HSV I/II (Wirus opryszczki).

Chcesz mieć pewność, że urodzisz zdrowe dziecko? Zamów test UroGin Pronatal.

Tak, nie ma żadnych przeciwwskazań. Lekarz powinien dokładnie pobrać wymaz do badania, aby na szczoteczce znalazła się wystarczająca ilość materiału.

Kobieta przed badaniem nie powinna przez 12-24 godziny: współżyć, płukać pochwy, przyjmować globulek lub innych leków dopochwowych. Badanie wykonuje się niezależnie od dnia cyklu, ale nie powinno być wykonywane podczas miesiączkowania. Badanie polega na pobraniu przez ginekologa lub położną wymazu z pochwy lub szyjki macicy. Pobrany materiału mieszczany jest w probówce z buforem i przesyłany do laboratorium. W przypadku mężczyzn przed pobraniem materiału do badania nie należy myć genitaliów przez min. 12 godzin oraz nie należy współżyć przez min. 24 godziny.

Testy molekularne, jakie oferuje Nucleagena są czulsze i bardziej wiarygodne niż posiew, ponieważ identyfikują materiał genetyczny patogenów. Natomiast to, czy wynik posiewu jest wiarygodny zależy od doświadczenia osoby robiącej badanie, jakości odżywek i kilku innych czynników.

Szacuje się,że kilka do kilkunastu procent kobiet w ciąży może być zakażona wirusami opryszczki (Herpes simplex typ I i II), chlamydiozą (pasożytami Chlamydiatrachomatis) i waginozą bakteryjną (bakteriami Ureaplasma species orazMycoplasma hominis).

Wielu ginekologów nie zaleca rutynowo pacjentkom zrobienia badań w kierunku infekcji układu moczowo-płciowego. Żeby zapobiec komplikacjom w przebiegu ciąży i problemom zdrowotnym u nowo-narodzonego dziecka zaleca się wykonanie testów u matki.

Patogeny wywołujące zakażenie układu moczowo-płciowego mogą powodować poronienia,przedwczesne porody, niską masę urodzeniową noworodków. U dziecka zakażonego podczas porodu mogą wystąpić różne, również poważne komplikacje zdrowotne.

Różne choroby układu moczowo-płciowego często dają podobne objawy. Dlatego na podstawie samych objawów trudno jest dobrać właściwy sposób leczenia. Wykonanie badań, które jednoznacznie określą przyczyny zakażenia pozwoli odpowiednio dobrać leki, co skróci czas leczenia i wyeliminuje konieczność zbędnego zażywania nietrafionych leków.

Wiele z infekcji układu moczowo-płciowego, m.in.rzęsistkowica, rzeżączka, chlamydioza, herpes simplex to choroby przenoszonedrogą płciową. Dlatego, również Twój partner seksualny powinien być przebadanyi leczony nawet, jeśli nie ma żadnych objawów. 

Tutaj możesz przeczytać, jakie są najczęściej spotykane objawy infekcji układu moczowo-płciowego: rzęsistkowicy, rzeżączki, chlamydiozy, drożdżycy, herpes simplex, bakteryjnego zapalenia pochwy. Zacznij od zrobienia testu, który jednoznacznie ustali, co jest, a co nie jest źródłem infekcji. Test da Ci wiarygodny wynik już w ciągu 7 dni. Na podstawie jego wyników lekarz dobierze odpowiednią terapię.

Upławy z cewki moczowej lub pochwy, owrzodzenie narządów płciowych, ból lub pieczenie podczas uprawiania stosunku płciowego to wszystko objawy, które powinny skłonić każdego do wykonania testu. Testy powinny wykonać także osoby nie stosujące prezerwatyw podczas stosunków seksualnych, poddawane kolejnym leczeniom z powodu stanów zapalnych dróg rodnych na tle infekcyjnym, chcące zweryfikować skuteczność leczenia infekcji,a także kobiety w ciąży lub planujące dziecko.

Wskazana jest wstrzemięźliwość seksualna w czasie oraz przez siedem dni po zakończeniu kuracji.

Tak. Waginoza bakteryjna może być leczona antybiotykami. Lekarz zaleci stosowanie metronidazolu lub klindamycyny. Oba leki są w postaci tabletek przyjmowanych doustnie i oba mogą być stosowane przez kobiety oczekujące dziecka, jednak dawka różni się od tej stosowanej u kobiet nie będących w ciąży. Podczas terapii metronidazolem nie wolno spożywać alkoholu.

Obydwa wymienione wyżej leki dostępne są również w postaci kremu i żelu, które stosowane są dopochwowo.

Bardzo ważne jest aby bez względu na rodzaj leku przeprowadzić kurację do końca, nawet jeśli objawy ustąpią przed jej zakończeniem.

Poddanie się kuracji jest niezwykle ważne u kobiet w ciąży. Wszystkie kobiety oczekujące dziecka, u których wystąpił kiedykolwiek przedwczesny poród lub poprzednie dziecko urodziło się z niedowagą, powinny poddać się badaniu pozwalającemu na stwierdzenie czy nie mają waginozy bakteryjnej, bez względu na to czy występują u nich objawy. Jeśli waginoza bakteryjna zostanie u nich zdiagnozowana, kobiety te powinny zasięgnąć porady lekarskiej i poddać się leczeniu.

Zazwyczaj kuracja powoduje obniżenie liczebności ‘złych’ bakterii w pochwie, jednak nie prowadzi do ich całkowitej eliminacji. W niektórych przypadkach, bakterie mogą powtórnie zacząć się namnażać, co może prowadzić do nawrotu waginozy bakteryjnej.

Aby móc ponownie uprawiać seks oralny, pochwowy i analny, należy zaczekać najlepiej tydzień po zakończeniu leczenia swojego i partnera. Jeśli po zakończeniu leczenia objawy nie ustąpiły, należy ponownie udać się do lekarza. Pamiętaj: można ponownie zarazić się rzeżączką jeśli partner seksualny nie jest poddawany leczeniu.

Rzeżączka jest chorobą przenoszoną drogą płciową. Z tego powodu Twój partner seksualny powinien być przebadany i leczony nawet jeśli nie posiada objawów.

Tak. Przebyta choroba nie chroni ani przed ponownym zarażeniem, ani przed rozpowszechnianiem rzeżączki. Rzeżączkę przekazuje się od momentu zakażenia do momentu zażywania odpowiedniego leku, kiedy to choroba znika. Ponowne zagrożenie rzeżączką pojawia się jeśli partner nie przyjmuje leków i nie pozbył się tej choroby płciowej zanim ponownie uprawia się z nim seks. Dotyczy to seksu oralnego, analnego i pochwowego.

Ponieważ opryszczka jest chorobą przenoszoną drogą płciową, Twój partner seksualny powinien zostać zbadany pod kątem występowania objawów. Wielu partnerów nie posiada objawów, które są widoczne lub wyczuwalne. Ale nadal Twój partner powinien zostać zbadany pod kątem tej choroby i innych przenoszonych drogą płciową.

W związku z tym, że opryszczka jest infekcją na całe życie, ważna jest otwarta i szczera rozmowa z Twoimi partnerami.

Nie powinno się uprawiać seksu oralnego, pochwowego i analnego gdy występują owrzodzenia. Nie uprawiaj również seksu gdy uważasz, że zbliża się wyprysk. Pamiętaj: możesz przekazać wirusa swojemu partnerowi nawet jeśli nie masz obecnie objawów.

Nie uprawianie seksu (abstynencja) jest jedyną pewną metodą aby uniknąć zakażenia. Aby zmniejszyć ryzyko przekazania lub zakażenia opryszczką, należy za każdym razem używać prezerwatyw podczas seksu oralnego, analnego i pochwowego. Prawidłowe i regularne stosowanie prezerwatyw zmniejszy prawdopodobieństwo zakażenia opryszczką płciową. Lecz używanie prezerwatyw całkowicie nie wyeliminuje ryzyka przekazania lub zakażenia tą chorobą ,gdyż jest ona rozsiewana poprzez bezpośredni kontakt skórny z wrzodami lub zakażoną skórą, która może wyglądać normalnie. Prezerwatywy zapobiegają również rozprzestrzenianiu się innych chorób przenoszonych drogą płciową, włącznie z HIV, czyli wirusem powodującym AIDS.

Jeśli jesteś aktywna seksualnie, Ty i Twój partner powinniście zostać dokładnie przebadani. Polega to na zebraniu szczegółowej historii kontaktów seksualnych i przebadaniu się na obecność pospolitych chorób przenoszonych drogą płciową. Należą do nich rzeżączka, chlamydioza, syfilis, opryszczka, brodawki płciowe, rzęsistkowica oraz HIV.

Wskazane jest odczekanie tygodnia od momentu zakończenia leczenia swojego i partnera zanim znów rozpocznie się współżycie oralne, pochwowe lub analne. Jeśli zakończyłaś leczenie i objawy nie ustąpiły, ponownie udaj się do lekarza. Pamiętaj: można ponownie zarazić się “rzęsistkiem” jeśli Twoi partnerzy seksualni nie są poddawani leczeniu.

Rzęsistkowica jest chorobą przenoszoną drogą płciową. Z tego powodu Twoi partnerzy powinni być zbadani i leczeni, nawet jeśli nie posiadają objawów.

Nie należy uprawiać seksu jeśli uważa sie, że posiada się “rzęsistka” lub było się narażonym na zakażenie. Powinno się wówczas udać do lekarza. Jeśli jesteś aktywna seksualnie, Ty i Twój partner powinniście zostać dokładnie przebadani. Polega to na zebraniu dokładnej historii o kontaktach seksualnych oraz testom na pospolite choroby przenoszone drogą płciową. Powinno się przebadać pod kątem rzeżączki, chlamydii, syfilisu, opryszczki, wirusa brodawczaka (HPV), rzęsistkowicy oraz HIV.

Tak. Raz przebyta rzęsistkowica nie oznacza, że jesteś na nią uodporniona. Chorobę tą rozsiewa się od momentu zakażenia do chwili kiedy przyjmuje się leki i infekcja znika. Będziesz narażona na ponowne zakażenie “rzęsistkiem” jeśli Twoi partnerzy nie przyjmują leków i nie pozbędą się tej choroby zanim rozpoczniecie współżycie. Dotyczy to seksu oralnego, analnego i pochwowego.

Aby mieć pewność, że występujące objawy są wynikiem drożdżycy, niezbędne jest zasięgnięcie porady lekarza, który przeprowadzi niezbędne badania. Rozpoznanie opiera się na wyniku badania mykologicznego rozmazu. Badanie to może być przeprowadzane przy użyciu mikroskopu bezpośrednio w gabinecie lekarskim lub próbki mogą być przesłane do analizy do laboratorium.

Niektóre inne infekcje pochwy charakteryzują się bardzo podobnymi objawami do tych występujących przy kandydozie, jednak stosowanie leków przeciwgrzybicznych w ich wypadku nie jest skuteczne, dlatego tak istotne jest prawidłowe zdiagnozowanie choroby przez lekarza.

Tak. Zwykle lekarz zaleca stosowanie kremów antygrzybicznych lub czopków dopochwowych przez trzy do siedmiu nocy z rzędu. Wiele z tych kremów dostępnych jest w aptekach bez recepty. Jeśli pacjentka woli stosować leki doustne, może poprosić lekarza o przepisanie leku o nazwie flukonazol. Lekarz powinien dobrać sposób leczenia tak, by był on najodpowiedniejszy dla konkretnej osoby i konkretnej sytuacji.

Zazwyczaj nie ma potrzeby badania partnera seksualnego. Jednak, jeśli są nawroty infekcji lub u partnera pojawiają się objawy drożdżycy, partner powinien również zasięgnąć porady lekarskiej.

Wskazana jest wstrzemięźliwość seksualna wszelkiego typu – oralna, pochwowa czy analna – do momentu zakończenia kuracji, kiedy znikną już wszystkie objawy kandydozy.

Tak. Dość często dochodzi do powtórnej infekcji, ale wielokrotne nawroty choroby są rzadkością.

Niezwykle istotne jest utrzymanie mikroflory bakteryjnej pochwy w równowadze. Pomóc może w tym:

• odpowiednia higiena obszarów intymnych
• noszenie bawełnianej, przewiewnej bielizny oraz nieobciskających majtek (zapobiegnie to zatrzymywaniu wilgoci)
• unikanie irygacji oraz umiar w stosowaniu kobiecych produktów higienicznych

Od chwili zainfekowania chlamydią, aż do momentu wyleczenia, osoba zakażona może infekować inne osoby i w ten sposób odpowiedzialna jest za roznoszenie choroby.

Chlamydiozę leczy się antybiotykami. Do zalecanych antybiotyków należą doksycylina, którą chory powinien przyjmować dwa razy dziennie przez 7 dni, oraz azitromycyna przyjmowana w postaci pojedynczej dawki. Czasem stosowane są inne rodzaje leków, jednak nie są one tak skuteczne jak doksycylina i azitromycyna. Osoby poddane leczeniu nie powinny mieć stosunków seksualnych przez siedem dni po kuracji jednorazową dawką azitromycyny lub po zakończeniu kompletnej, siedmiodniowej kuracji doksycyliną. Nie poddanie się leczeniu przez partnera seksualnego pacjenta może prowadzić do wystąpienia reinfekcji.

Nieleczona chalmydioza może prowadzić do poważnych komplikacji. U kobiet może dojść do zapalenia górnego odcinka dróg rodnych.Konsekwencją zapalenia dróg rodnych może być bezpłodność (niemożność zajścia w ciążę), chroniczne bóle miednicowe, ciąże jajowodowe i ciągłe rozprzestrzenianie się choroby. U mężczyzn, nieleczona chlamydioza może powodować infekcję cewki moczowej i komplikacje w postaci obrzęku i bolesności jąder. Chlamydioza podczas ciąży może prowadzić do przedwczesnego pęknięcia błon płodowych a także u nielicznych kobiet do ciąży jajowodowej. Ponadto, chlamydioza może prowadzić do zapalenia spojówek oraz zapalenia płuc u noworodków. U osoby zainfekowanych chlamydią zwiększa się też ryzyko wystąpienia innych infekcji, np. wirusem HIV czy bakteriami rzeżączki.

• Ogranicz liczbę partnerów seksualnych
• Używaj prezerwatyw
• Jeśli myślisz, że mogłeś/aś zostać zarażony/a chlamydią, zaprzestań kontaktów seksualnych i zgłoś się do lekarza. Rozpocznij leczenie łącznie z twym partnerem seksualnym, bądź natychmiast powiadom go o możliwości infekcji, tak by mógł przejść badania i poddać się leczeniu.